Pour la première fois dans son histoire, le système économique est confronté à une crise environnementale qui, par son ampleur, pourrait menacer sa survie. Le changement climatique, présent dans presque tous les médias, est maintenant à l'ordre du jour de la plupart des rencontres internationales, des Nations unies au G8 en passant par les sommets européens.

Mais l'alerte lancée par les scientifiques ne suffit pas à transformer les financiers en écologistes. Dès l'élaboration du Protocole de Kyoto en 1997, les réponses apportées par la communauté internationale se sont inscrites dans une logique néolibérale assumée, dans sa déclinaison la plus caricaturale : en organisant un marché des " droits à polluer ".

Ce livre montre comment la solution du marché s'est imposée sans aucun débat démocratique, dans l'ombre des négociations internationales. Il en décrit les conséquences, et notamment l'apparition d'un nouveau créneau spéculatif (celui des gaz à effet de serre) qui rappelle à la fois le fonctionnement des marchés financiers et le gonflement de la bulle " Internet " à la fin des années 1990. À ceci près qu'il pourrait cette fois s'imposer à tous les niveaux de la société.

Aujourd'hui, le grand public ignore que les mesures qui concernent notamment l'industrie, et qui doivent être déterminantes dans la lutte contre le changement climatique donnent lieu à un détournement de leur objectif : les " droits à polluer " font l'objet d'une spéculation organisée, ils entrent dans la valorisation des sociétés... Une certaine éthique, que d'aucuns espéraient voir s'installer dans les entreprises, semble donc utopique, et la rupture avec le tout-capitalisme encore repoussée.

Aurélien Bernier décrit pour la première fois les coulisses d'un secteur émergent, pourtant promis à un avenir radieux, de ses mécanismes jusqu'aux krachs certains : spéculatif et écologique.

Source : www.mediaterre.org

¡El Clima rehén de las finanzas!
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por primera vez en su historia, el sistema económico se enfrenta a una crisis medioambiental que, por su amplitud, podría amenazar su supervivencia. El cambio climático, presente en casi todos los medios de comunicación, está ahora al orden del día de la mayoría de los encuentros internacionales, de las Naciones Unidas al G8 pasando por las cumbres europeas.

Pero la alerta lanzada por los científicos no basta a transformar a los financieros en ecologistas. A partir de la elaboración del Protocolo de Kioto en 1997, las respuestas establecidas por la comunidad internacional se inscribieron en una lógica néolibérale asumida, en su declinación más ridícula: organizando un mercado de los “derechos a contaminar”.

Este libro muestra cómo la solución del mercado se ha impuesto sin ningún debate democrático, en la sombra de las negociaciones internacionales. Describe las consecuencias, y, en particular, la aparición de un nuevo sector especulativo (el de los gases de efecto invernadero) que recuerda a la vez el funcionamiento de los mercados financieros y el inflado de la burbuja “Internet” al final de los años noventa. Excepto esto que podría esta vez nos imponerse a a todos los niveles de la sociedad.

En la actualidad, el opinión pública ignora que las medidas que se refieren, en particular, a la industria, y que deben ser determinantes en la lucha contra el cambio climático dan lugar a un desvío de su objetivo: los “derechos a contaminar” son objeto de una especulación organizada, entran en la valorización de las sociedades… Una determinada ética, que de ellos esperaban ver instalarse en las empresas, parece pues utópica, y la ruptura con el todo-capitalismo aún rechazada.

Aurélien Bernier descrito por primera vez los resbalones de un sector emergente, sin embargo prometido a un futuro radiante, de sus mecanismos hasta claras las quiebra: especulativo y ecológico.

Fuente: www.mediaterre.org

Il clima ostaggio delle finanze!
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Per la prima volta nella sua storia, il sistema economico è confrontato ad una crisi ambientale che, con la sua ampiezza, potrebbe minacciare la sua sopravvivenza. Il cambiamento climatico, presente in quasi tutti i mass media, è ora all'ordine del giorno della maggior parte delle riunioni internazionali, delle Nazioni Unite al G8 passando per i vertici europei.

Ma l'allarme lanciato dagli scienziati non basta a trasformare i finanzieri in ecologi. Fin dall'elaborazione del protocollo di Kyoto nel 1997, le risposte portate dalla Comunità internazionale si sono iscritte in una logica néolibérale assunta, nella sua declinazione più caricaturale: organizzando un mercato “dei diritti di inquinare„.

Questo libro mostrassero come la soluzione del mercato si è imposta senza alcuno dibattito democratico, nell'ombra dei negoziati internazionali. Ne descrive le conseguenze, ed in particolare la comparsa di una nuova lacuna speculativa (quello dei gas a effetto serra) che ricorda allo stesso tempo il funzionamento dei mercati finanziari ed il gonfiamento della bolla “Internet„ alla fine degli anni 1990. Fatta questa distinzione che potrebbe questa volta imporsi a tutti i livelli della società.

Oggi, il per il grande pubblico ignora che le misure che riguardano in particolare l'industria, e che devono essere determinanti nella lotta contro il cambiamento climatico danno luogo ad una deviazione del loro obiettivo: “i diritti di inquinare„ sono oggetto di una speculazione organizzata, entrano nella valorizzazione delle società… Una certa etica, che di nessun speravano di vedere installarsi nelle imprese, sembra dunque utopistica, e la rottura con tutto ancora rifiutata.

Aurélien Bernier descritto per la prima volta le diapositive di un settore emergente, tuttavia promesso ad un futuro radiante, dei suoi meccanismi fino agli scontri alcuni: speculativo ed ecologico.

Fonte: www.mediaterre.org

Das Geiselklima der Finanzen!
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Zum ersten Mal in seiner Geschichte wird das wirtschaftliche System mit einer Umweltkrise konfrontiert, die durch ihr Ausmaß ihrem überleben drohen könnte. Die Klimaänderung, Gegenwart in fast allen Medien, ist jetzt auf der Tagesordnung der Mehrzahl der internationalen Zusammenkünfte, von den Vereinten Nationen an G8, indem sie durch die europäischen Gipfel übergeht.

Aber der von den Wissenschaftlern eingeführte Alarm reicht nicht aus, die Finanziere in ökologisten umzuwandeln. Bei der Ausarbeitung des Protokolls von Kyoto im Jahre 1997 haben die Antworten, die durch die internationale Gemeinschaft gebracht wurden, in einer übernommenen néolibérale Logik erfolgt, in ihrer karikiertesten Deklination: indem man einen Markt „der Rechte organisiert zu verschmutzen“.

Dieses Buch zeigt, wie die Lösung des Marktes sich ohne demokratische Debatte im Schatten der internationalen Verhandlungen aufgedrängt hat. Er davon beschreibt die Folgen und insbesondere das Aufkommen einer neuen spekulativen Marktlücke (jene des Gases mit Treibhauseffekt), die sowohl an das Funktionieren der Kapitalmärkte als auch an das Aufblasen der Blase „Internet“ Ende der neunziger Jahre erinnert. AN dies nahe, daß er sich dieses Mal allen Niveaus der Gesellschaft aufdrängen könnte.

Heute weiß die breite öffentlichkeit nicht, daß die Maßnahmen, die insbesondere die Industrie betreffen, und die in der Bekämpfung der Klimaänderung entscheidend sein müssen Anlaß geben zu einer Umleitung ihrer Zielsetzung: die „Rechte zu verschmutzen“ sind Gegenstand einer organisierten Spekulation, sie gehen auf die Aufwertung der Gesellschaften ein… Eine gewisse Ethik, sich die kein hofften, in den Unternehmen installieren zu sehen, scheint also utopisch und der Bruch mit alles-Kapitalismus noch zurückgedrängt.

Aurélien Bernier, das zum ersten Mal die Kulissen eines einer strahlenden Zukunft versprochenen auftauchenden Sektors trotzdem ihrer Mechanismen bis zu den sicheren Börsenkrachen beschrieben wurde: spekulativ und ökologisch.

Quelle: www.mediaterre.org

O Clima refém da finança!
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Primeira vez na sua história, o sistema económico é confrontado com uma crise ambiental que, pela sua amplitude, poderia ameaçar a sua sobrevivência. A mudança climática, presente quase todos os meios de comunicação social, é agora à ordem de trabalhos da maior parte dos encontros internacionais, das Nações Unidas ao G8 passando pelas cimeiras européias.

Mas a alerta lançada pelos cientistas não é suficiente transformar os financeiros em ecologistas. A partir da elaboração do Protocolo de Quioto em 1997, as respostas dadas pela comunidade internacional inscreveram-se numa lógica néolibérale assumida, na sua declinação mais caricatural: organizando um mercado “dos direitos a poluir”.

Este livro mostra como a solução do mercado impôs-se sem nenhum debate democrático, na sombra das negociações internacionais. Descreve as consequências, e nomeadamente o aparecimento de um novo mercado especulativo (o dos gases à efeito de estufa) que recorda ao mesmo tempo o funcionamento dos mercados financeiros e a inflação da bolha “Internet” no fim dos anos 1990. À isto perto que poderia esta vez impôr-se aos todos os níveis da sociedade.

Hoje, o grande público ignora que as medidas que se referem nomeadamente à indústria, e que devem ser determinantes na luta contra a mudança climática dão lugar um desvio do seu objectivo: “os direitos a poluir” são objecto de uma especulação organizada, entram na valorização das sociedades… Certa ética, que nenhuns esperavam ver instalar-se nas empresas, parece por conseguinte utópica, e a ruptura com qualquer ainda afastado.

Aurélien Bernier descrito primeira vez os bastidors de um sector emergente, no entanto prometido a um futuro brilhante, dos seus mecanismos até certas às quebras: especulativo e ecológico.

Fonte: www.mediaterre.org

The Climate hostage of finance!
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
For the first time in its history, the economic system is confronted with an environmental crisis which, by its width, could threaten its survival. The change climatic, present in almost all the media, is now on the agenda of the majority of the international meetings, of the United Nations in G8 while passing by the European tops.

But the alarm launched by the scientists is not enough to transform the financial ones into ecologists. As of the development of the Protocol of Kyoto in 1997, the answers brought by the international community fell under an assumed logic néolibérale, in its most caricatural variation: by organizing a market of the “rights to pollute”.

This book shows how the solution of the market was essential without any democratic debate, in the shade of the international negotiations. It of described the consequences, and in particular the appearance of a new speculative crenel (that of gases for purpose of greenhouse) which recalls at the same time the operation of the financial markets and the swelling of bubble “Internet” at the end of the years 1990. With this close that it could this time be necessary on all the levels of the company.

Today, general public is unaware of that measurements which relate to in particular industry, and which must be determining in the fight against the climatic change give place to a diversion of their objective: the “rights to pollute” are the subject of an organized speculation, they enter the valorization of the companies… A certain ethics, that of aucuns hoped to see to settle in the companies, thus seems utopian, and the rupture with all-capitalism still pushed back.

Aurélien Bernier describes for the first time the slides of an emergent sector, however promised with a radiant future, of its mechanisms until the unquestionable crashes: speculative and ecological.

Source: www.mediaterre.org

Klimatgisslan av finans!
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
För den första tiden i dess historia konfronteras det ekonomiska systemet med en miljö- kris som, vid dess bredd, kunde hota dess överlevnad. Den climatic ändringen, gåva i nästan alla massmedia, är nu på dagordningen av majoriteten av landskampmötena, av Förenta nationen i G8 fördriver bortgång vid européblasten.

Men larmet som lanseras av forskarna, är inte nog som omformar de finansiella in i ekologer. Som av utvecklingen av protokollet av Kyoto i 1997, svaren som kommas med av internationellt samfundavverkningen under en förmodad logiknéolibérale, i dess mest caricatural variation: vid uppläggning en marknadsföra av ”rätterna som ska förorenas”.

Detta bokar shows, hur lösningen av marknadsföra var nödvändig utan någon demokratisk debatt, i skugga av landskampförhandlingarna. Det av beskrev följderna och i synnerhet det utseendemässigt av en ny spekulativ crenel (det av gasar för ämnar av växthus) som återkallar samtidigt funktionen av finansmarknaderna och bulnaden av för att bubbla ”internet” på avsluta av åren 1990. Med detta slut, som det kunde, jämnar denna tid att vara nödvändig på alla av företaget.

I dag är allmänhet omedveten av det mätningar som förbinder till i synnerhet bransch, och, som måste bestämma i slagsmål mot den climatic ändringsgiven, förlägger till en skenmanöver av deras mål: ”rätterna som ska förorenas”, är betvinga av en organiserad spekulation, dem skriver in valorizationen av företagen…, Hoppas verkar bestämda etik, det av aucuns för att se för att sätta i företagen, således utopian, och brista med all-kapitalism stillbild sköt tillbaka.

Aurélien Bernier beskriver för den första tiden glidbanorna av en emergent sektor, however lovat med en strålpunktframtid, av dess mekanism till de unquestionable krascharna: spekulativt och ekologiskt.

Källa: www.mediaterre.org

Заложник климата финансов!
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
For the first time в своей истории, экономической сыстемы confronted с относящим к окружающей среде кризисом который, своей шириной, смог угрожать своего выживания. Изменение климатическое, присытствыюще в почти всех средствах, находится теперь на повестке дня большинства международных встреч, Организации Объединенных Наций в G8 пока проходящ европейскими верхними частями.

Но сигнал тревоги запустил научными работниками не достаточно для того чтобы преобразовать финансовохозяйственные одни в ecologists. От развития протокола Kyoto в 1997, ответы принесенные сообществ понизились под предположенное néolibérale логики, в своем caricatural изменении: путем организовать рынок «выпрямляет для того чтобы pollute».

Эта книга показывает как разрешение рынка было необходимо без любого демократического debate, в тени международных переговоров. Оно описало последствия, и в частности возникновение нового умозрительного crenel (то из газов с цель парник) которое вспоминает в то же самое время деятельность финансовых рынков и запухание пузыря «интернета» на конце лет 1990. С этим близко что смогло это время быть обязательно на всех уровнях компании.

Сегодня, широкая публика незнающе широкая публикаизмерения которые относят к в частности индустрии, и которые должно обусловливать в драке против климатического места податливости изменения к диверсии их задачи: «правами pollute» будут предмет организованного умозрения, они входят валоризацию компаний… Некоторая этика, то из aucuns понадеялась увидеть для того чтобы установить в компаниях, таким образом кажется утопической, и повреждением при вс-капитализм все еще нажатый назад.

Aurélien Bernier описывает for the first time скольжения эмерджентного участка, тем ме менее пообещано с излучающим будущим, своих механизмов до unquestionable аварий: умозрительно и экологическо.

Источник: www.mediaterre.org

Het Klimaat gijzelaar van de financiën!
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Voor de eerste keer in zijn geschiedenis, wordt het economische systeem geconfronteerd met een milieucrisis die, door zijn omvang, zijn voortbestaan zou kunnen bedreigen. De klimatologische verandering, heden in bijna alle media, is nu op de agenda van het merendeel van de internationale samenkomsten, van de Verenigde Naties aan G8 door via de Europese toppen te gaan.

Maar het alarm dat door de wetenschappers wordt gelanceerd, is niet voldoende om de financiers te veranderen in milieubeschermers. Vanaf de uitwerking van het Protocol van Kyoto in 1997, hebben de antwoorden die door de internationale gemeenschap worden gegeven, in een aanvaarde néolibérale logica, in zijn karikaturaalste verbuiging gepast: door een markt van „de rechten te organiseren om te verontreinigen“.

Dit boek toont hoe de oplossing van de markt zonder enig democratisch debat, in de schaduw van de internationale onderhandelingen noodzakelijk is geweest. Hij beschrijft de gevolgen, en met name het verschijnen ervan van een nieuw speculatief marktsegment (die van de gassen met broeikaseffect) dat het functioneren van de kapitaalmarkten als het oppompen van de bel „Internet“ zowel aan het einde van de jaren '90 herhaalt. AAN dit dichtbij dat hij dit keer op alle niveau's van de maatschappij noodzakelijk zou kunnen zijn.

Vandaag weet het grote publiek niet dat de maatregelen die de industrie met name betreffen, en die beslissend moeten zijn in de bestrijding van de klimatologische verandering geven aanleiding tot een omlegging van hun doel: „de rechten om te verontreinigen“ zijn het onderwerp van een georganiseerde speculatie, zij gaan in de valorisatie van de vennootschappen… Een zekere ethiek, die sommigen hoopten zich in de ondernemingen te zien vestigen, lijkt dus utopisch, en de breuk met alle-kapitalisme nog teruggedreven.

Aurélien Bernier die voor de eerste keer de coulissen van een opduikende sector, die toch in een stralende toekomst wordt beloofd, van zijn mechanismen tot zekere krachs wordt beschreven: speculatief en ecologisch.

De bron: www.mediaterre.org

المناخ رهينة المالية!
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
[فور ث فيرست تيم] في تاريخه, جابهت ال [إكنوميك سستم] مع أزمة بيجيّة أيّ, بعرضه, استطاع هدّدت بقاءه. التغير مناخيّة, حاضرة في تقريبا [ألّ ث] أوساط, الآن على الجدول من الأغلبية من الاجتماعات دوليّة, من الالأمم المتّحدة في [غ8] بينما يمرّ بالأعالي أوروبيّة.

غير أنّ أطلق الإنذار بالعالمات ليس كافي أن يغيّر الماليّة أحد داخل بيئويّ. بدءا التطوير من البروتوكول كيوتو في 1997, [فلّ] الجوابات يحضر بالالمجتمع الدولي تحت يفترض منطق [نوليبرل], في تنوعه [كريكتثرل] أكثر: [ريغتس] ب ينظّم سوق من ال "أن يلوّث".

يبدي هذا كتاب كيف الحل من السوق كان أساسيّة دون أيّ مناقشة ديموقراطيّة, في الظل من المفاوضات دوليّة. هو من وصف النتيجات, و [إين برتيكلر] المظهر من [كرنل] جديدة مضاربة (أنّ من غازات لغرض الدفيئة) أيّ يتذكّر [أت ث سم تيم] العملية من السوق ماليّة والإنتفاخ الفقاعات "إنترنت" في النهاية من السنون 1990. مع هذا قريبا أنّ هو استطاع هذا وقت كنت ضروريّة على [ألّ ث] مستويات من الشركة.

اليوم, [جنرل بوبليك] غير واع من أنّ قياسات أيّ يرتبط إلى [إين برتيكلر] صناعة, وأيّ ينبغي كنت حددت في المعركة ضدّ المناخيّة تغير مرونة مكان إلى تحويل من هدفهم: ال "حقوق أن يلوّن" الموضوع من ينظّم مضاربة, هم يدخل التقييم من الشركات… أمل علم خلق مؤكّدة, أنّ من [أوكنس] أن يرى أن يقرّر في الشركات, لذلك يبدو توهّميّة, والتمزق مع [ألّ-كبيتليسم] بعد [بوش بك].

يصف [أورلين] [برنير] [فور ث فيرست تيم] المنزلقات من قطاعة بارزة, ولكن يعد مع مستقبل مشعّ متوهّج, من آليته حتّى التحطمات مضمونة: مضاربة وبيئيّ.

مصدر: www.mediaterre.org